نازنينم

بودنت گرمي بخش عشقمان و زندگي مشتركمان كه با عشق آغاز شد مي باشد .

تو عزيزترين و بهترين و دوست داشتني ترين كسي هستي كه در تمام عمرم ديده ام ، به داشتن

چون توئي افتخار

مي كنم و به خودم مي بالم كه چون تو را دارم .

دوست دارم هميشه برايم بماني

مهربانم

وقتي كه قدم در كشور عشقت گذاشتم با آغوشي باز به پيشوازم آمدي . مرا گرم در

آغوشت جاي دادي و غرق بوسه ام كردي . هنوزهم مي توانم گرمي بوسه هايت را بر روي

 لبانم احساس كنم .

چه حظات با شكوهي وقتي دست در دستت گذاشتم قسم خوردي كه با من باشي .

 براي چون مني كه ميان خيل نامردان بودم باور چنين حرفي محال و خنده دار بود.

سختي زيادي كشيدي نامردي ها ديدي اما سر حرفي كه زده بودي و قسمي كه خورده بودي

ايستادي تا ثابت كني كه عشق آن چيزي نيست كه همگان آن را عشق مي نامند و بلكه يك

عاشق واقعي براي معشوقه اش وبراي عشقش از جان خود مايه مي گذارد.

تو نه از اين ايل وتبار كه از آسمان آمدي .

تو همان فرشته اي كه براي داشتن چون توئي زنده داري ها كردم .

اشك ها ريختم . چه شبهائي كه به يادت بيدار ماندم .

 چه روزهائي كه به اميد يك لحظه ديدن تو سر از بالين برداشته ام .

 چه لحظاتي كه شايد ساعتها پشت پنجره نشسته ام كه لحظه ديده ام به ديدنت بينا شود.

چه لحظاتي كه از بيم از دست دادن تو زندگي به كامم تلخ شد .

وچه لحظات شيريني كه دوباره اميد بودن و زيستن ودر كنار تو بودن مرا تا اوج شادي برد.

تمامي اينها زندگي من اند و ثروت من اند .

من به اينها زنده ام .

من ترا آسان بدست نياوردم .

 تو همان نوشداروئي كه نه بعد از مرگ سهراب كه در بهترين زمان رسيدي .

پس هميشه برايم بمان .

گویی همین دیروز بود .

با یک نگاه عاشق شدیم .

هم من هم اون .

اونی که که از همون لحظه اول خدای من شد و من خدای اون .

همونی که به پای هم اوفتادیم وهم من سجده کردم اونو وهم اون منو و این صدها بار اتفاق

 اوفتاد .

عزيزم خيلي دوستت دارم .

خيلي خيلي بيشتر از اون چيزي كه انتظار داشتم و مي خواستم.

مي دوني هيچوقت از اينكه دستت رو تو دستم گذاشتم و بهت گفتم كه دوستت دارم و قسم

خوردم كه هميشه باهات مي مونم پشيمون نشدم و مطمئنم كه هيچوقت از اينكار پشيمون

نخواهم شد.

عزيزم ، ندا جون ، بهترينم

گفته بودي يه مدتي هست كه دلت بد جوري شور مي زنه.

به دلت بد نيار من مواظب خودم و مواظب تو هستم.

تو فقط و فقط و فقط مال مني .

مال من باش . تا هميشه .

تا ابد مال توام تا ابد و تا هميشه.

سلام و به امید یه جهان پر از عشق ،پر از محبت و پر از نور برای تو. یه دنیا

زیبائی به

زیبائی چشمهای نازنین تو.

یه دنیا مثل قلب تو صاف و صادق و مهربان .

هستی من تو ، تمام وجود من تو ، نور دیدگانم تو .

توئی که به گوشه چشمی عشقی گرم وزیبا آفریدی .

توئی که به کرشمه ای آتش در من افروختی .

توئی که پاکی چون دریا.

زلالی چون آب .

روانی چون باران .

تو پادشاه سرزمین عشقی .

تو خود عشقی .

می پرستمت .

برای من بمان همان گونه عاشقانه . تمام عمر من به فدای تو.به فدای نیم نگاه تو

و یک نفس و

تو تنها ترین معشوق منی .

مهربانم

امیدوارم بتوانم لایق تو باشم . به پاس مهربانیت ، تا ابد با تو خواهم ماند.

دوستت دارم.

دیوانه ات خواهم ماند

سلام ندا جون

وقت ازتو گفتنه ، بازم چهره زيبايت مثل هميشه روبرومه ، عكس اون چشماي خوشگلت ،

دوباره جلوي چشمامه .

ماجراي عجيبيه ، ماجراي عشق من وتو ، به سادگي و زيبائي يك نگاه .

 مثل همه عاشقهاي ديگه اولش با يه نگاه شروع شد .

 وقتي نگاهامون تو هم گره خورد ، نهال عشقمون تو يه سرزمين پاك به خاك نشست .

من وتو دست تو دست هم گذاشتيم و قسم خورديم تا نهال عشقمون رو به يه درخت تنومند

تبديل  كنيم .

 با اشك چشامون ، با خون دل ، اين درخت رو آبياري كرديم .

تو سختي و ناملايمتي ها محكمتر از هميشه دستمون رو تو دست هم گذاشتيم تا از پا نيافتيم .

گفتيم براي هم تكيه گاه خواهيم بود .

مونديم .

 تنمون رو سايبون هم كرديم تا هيچ دست ديگه اي رو به ياري نخواهيم .

من وتو ، تنها من وتو شرع كرديم .

بار عشقمون رو به دوش كشيديم .

هميشه يار وياور هم بوديم و خواهيم بود ، حال اين نهال كوچيك ، به يه درخت تنومند شده

كه تو وجود من و تو ريشه دوونده وبه بارنشسته.

راز چشمان تو

زمانی که اجازه ورود مرا همراه با کوله باری از عشق در عمق چشمانت را دادی ، خود

میدانستی اسیر چشمانت هیچ گاه ازاد نمی شود و آن لحظه که روحم را تسخیر کردی

تو فهمیدی هیچ زمان روح من از تو جدا نخواهد شد.

 من به یاد تو و تو بی یاد مجدا از من هم قسم من با تمام کودکیم با عشق تو بزرگ شدم.

حال چگونه می توانم سنگ صبور غم هایم را فراموش کنم.

عشق محبت و نعمتی است خدا دادی که نمی توان از وجود انسان ها جدا کرد روزی که

عشق در قلب انسان نباشد مثل آیینه ای است از بی تصویری چاره ای جز شکستن ندارد

دلی دارم لبریز از عشق و نفسی پر از راز

دست هایم را دراز کرده ام تا ساعت زمان را متوقف کنم.

باید قلمویی از موهای پریان دریایی پیدا کنم و با رنگ های رویاهایم آیند های سیاه را نقاشی

کنم.

کلبه ی کوچکی که از دود کشش

دودی آبی به آسمان می رود و دیوار هایی از جنس شیشه

در کنار بید ی که گیسوانش را پریشان کرده

آن جا کلبه ایست که من و تو در آن زندگیی میکنیم!