مرا با خودت رو به بالا ببر

به هر جا كه خواهي، از اينجا ببر

تو از قله ي شعر بالاتري

به آن قله هاي تماشا ببر

شتابان به سمت دلم پر بگير

به چشمان پر اشك دريا ببر

دلم از سكوت و سياهي گرفت

به هر جا كه شوري ست برپا ببر

به آنجا كه تنها تو باشي فقط

به آنجا كه تنها تو، تنها ... ببر

به شكرانه ي هر كه عاشق تر  است

غزلوار تا صبح فردا ببر

بزن زخمه بر ساز خاموش من

به يك غمزه تا اوج غم ها ببر

خداحافظ گل لادن

تموم عاشقا باختن

ببين هم گريه هام از عشق    

چه زندوني برام ساختن

****

خداحافظ گل پونه

گل تنهاي بي خونه

لالايي ها ديگه خوابي

به چشمونم نمي شونه

****

يكي با چشماي نازش

دل كوچيكمو لرزوند

يكي با دست ناپاكش

گلاي باغچمو سوزوند

****

تو اين شب هاي تو در تو

                             خداحافظ گل شب بو

هنوز آوار تنهايي

داره مي باره از هر سو

****

خداحافظ گل مريم

گل مظلوم پر دردم

نشد با اين تن زخمي

به آغوش تو برگردم

****

نشد تا بغض چشماتو

به خواب قصه بسپارم

از اين فصل سكوت و شب

غم بارونو بردارم

****

نمي دوني چه دلتنگم

از اين خواب زمستوني

تو كه بيدار بيداري بگو

از شب چي مي دوني

****

تو اين روياي سر دم گم

خداحافظ گل گندم

تو هم بازيچه اي بودي

تو دست سرد اين مردم

****

خداحافظ گل پونه

كه باروني نمي توني

طلسم بغضو برداره

از اين پاييز ديوونه خداحافظ .....!

****

خداحافظ همين حالا

                             همين حالا که من تنهام

خداحافظ به شرطی که

بفهمی تر شده چشمام

****

خداحافظ کمی غمگين

به ياد اون همه ترديد

خداحافظ کمی غمگين

به ياد اون همه ترديد

****

به ياد آسمونی که

منو از چشم تو ميديد

اگه گفتم خداحافظ

نه اينکه رفتنت ساده اس

****

نه اينکه ميشه باور کرد

دوباره آخر جاده اس

خداحافظ واسه اينکه

نبندی دل به رؤيا ها

****

بدونی بی تو و با تو

همينه رسم اين دنيا

خداحافظ خداحافظ

همین حالا

 خداحافظ

تو هم با من نبودی * * مثل من با من * * و حتی مثل تن با من

تو هم با من نبودی * * آنکه می پنداشتم * * باید هوا باشد

و یا حتی گمان میکردم این تو ٬ باید از سیل خبر چینان  جدا باشد

تو هم با من نبودی

تو هم از ما نبودی * * آنکه ذات درد را * * باید صدا باشد

ویا با من چونان همسفر شب

باید  از جنس من و عشق و خدا باشد

تو هم از ما نبودی

تو هم مؤمن نبودی بر گلیم ما و حتی بر حریم ما

ساده دل بودم که می پنداشتم دستان نااهل تو

باید مثل هر عاشق رها باشد

تو هم از ما نبودی یار * * ای آوار * * ای سیل مصیبت بار

من می خوام که اون چشات

پناه خندهام بشن

من می خوام که شونه هات

پناه گریه هام بشن

من می خوام که تو بیای

دست تو دست کنار من

من می خوام بی تو نباشه

یه لحظه روز و شبم

اشک من بیا دوباره

تا پناه هق هقم شی

چی میشه تو ای نگارم

که یه روزی عاشقم شی

یه روز از عشق میگی و

یه روز از روزه جدایی

نمی دونم که چرا

با درد من نا آشنایی

بیا که نمی تونم

بی تو زندگی کنم

عزیزم نرو نرو

به خدا نمی تونم

زخمیه عشق تو ام

زخمیه معشوق ناشی

نمی دونم که چرا

رو زخم من نمک می پاشی

دور از تو منم تنها     تنها منم و  غمها

 هر قطره اشکم         سر موج تمنا

سر قصه پنهان     سر غصه پیدا

چو نای بی آوا   

 اگر چه خاموشم

زبان دل گویم   

مکن فراموشم

شد مایه رسوایی     این عشق و شکیبایی

فالی زدم از حافظ      دیشب من سودایی

این نکته به جا آمد     داد از غم تنهایی

چو نای بی آوا   

اگر چه خاموشم

    زبان دل گویم     

مکن فراموشم

گر موجه پرستم من        از چشم تو مستم من

تا زنده است این عالم     زین ساغره مستم من

  که بی این مستی٬ نیرزد هستی

می رفتی ومی دیدم        کاشانه امیدم

یک سر همه ویران شد       این کلبه خورشیدم

چو نای بی آوا   

اگر چه خاموشم

    زبان دل گویم     

مکن فراموشم