گفتی که دنیا را پر از غم دوست داری پس مطمئن هستم مرا هم دوست داری گفتی

 نمیخواهی ببارم عشق اما شعر غریبی را که گفتم دوست داری

باز در کلبه ی عشق عکس تو مرا ابری کرد.عکس تو خنده به لب داشت ولی اشک

چشم مرا جاری کرد

من بی تو یک بوسه ی فراموش شده ام؛ یک شعر پر از غلط ؛ یک پرنده ی

 بی آسمان؛ یک نسیم سرگردان؛ یک رویای نا تمام

قلب مهربانت مثلثی را مي ماند در درياي عشق

مرا در خود كشيدي برموداي من !!!

در زندگی مشو مدیون احساس کسی * * تا نباشد رایگان عمرت گروگان کسی

روزگار غریبیست نازنین. دهانت را می بویند مبادا گفته باشی دوستت می دارم... تو فریادی شو تا باران.وگرنه می برندت به مرداران.

آنان که رنگ پریدگی پائیز را دوست ندارند نمی دانند پائیز همان بهاریست که عاشق شده است...

تو آن فرشته ای که وقتی در فصل بهار راه می روی برگ درختان انتظار پائیز را می کشند تا جای پاهایت را بوسه بزنند...

مگذار گذشت در دلت گم بشود * * مجذوب تلسم سیب و گندم بشود * * مگذار زندگی به این شیرینی قربانی یک سوء تفاهم بشود * * مجنون اگر از آتش لیلی سرخ است * * یا لاله اگر به هر دلیلی سرخ است * * شرح دل ما حیف است که پنهان باشد * * این صورت ما به ضرب سیلی سرخ است...

فقط کسانی معنی دلتنگی رو می فهمند که طعم وابستگی رو چشیده باشند...

زندگی مثل بازی شطرنج میمونه! اگه بلد نباشی همه می خوان یادت بدن. وقتی هم که یاد گرفتی همه می خوان شکستت بدن...!

قلب ها دريچه ي نفوذند و صادقانه نفوذ كردن پايدارترين مهماني است ...

هيچ وقت مغرور نشو، برگها وقتي مي ريزند كه فكر ميكنند طلا شدند.

پروانه به شمع بوسه زد و بال و پرش سوخت... بیچاره از این عشق سوختن آموخت... فرق من و پروانه در این است... پروانه پرش سوخت ولی من جگرم سوخت...

بهترین ترانه رو من از چشمای تو می سازم... تو قمار زندگیمون تو نباشی من میبازم... با تو من مالک دنیام... بی خیال غربت غم بی خیال نور فردام...

کاش هرگز در محبت شک نبود... تک سوار مهربانی تک نبود... کاش بر لوحی که بر جان دل است... واله تلخ خیانت هک نبود...

 مثل آسمون که امیدش چند تا ستارست... دیدن برق نگاهت واسه من عمر دوبارست...

صفای ما پابرهنه ها میدونی چیه؟ اینه که هیچ ریگی به کفشمون نیست !

نور دلیل تاریکی بود و سکوت دلیل خلوت. تنها عشق بی دلیل بود که تو دلیل آن شدی...

خداوند به سه طریق به دعاها جواب می دهد : او می گوید آری و هرچه می خواهی به تو می دهد. او می گوید نه و چیز بهتری به تو می دهد. او می گوید صبر کن و بهترین را به تو می دهد...

خطر خوشبختي در اين است که آدمي در هنگام خوشبختی هر سرنوشتي را مي پذيرد

و هرکسي را نيز .

قلب سرزمين عجيبي است. زيرا هم زادگاه عشق است هم آرامگاه آن.

نازنین هرجا باشی قصه نویس تو منم   همه نارفیقن و تنها رفیق تومنم.

چقدر غریبانه به لحظه هایم رنگ شادی زدی و رفتی. تو را هیچ وقت از خاطر نمی برم

که تو آشناترین غریبه من بودی.

خداوندا اگر بشر گردی ز حال ما خبر گردی پشیمان میشوی از قصه خلقت از این

بودن از این بدعت.

زندگی رسم خوشایندیست... زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ... پرشی دارد اندازه

ی عشق... زندگی چیزی نیست که لب تاقچه ی عادت از یاد من و تو برود...

به غم کسی اسیرم که ز من خبر ندارد... عجب از محبت من که در او اثر ندارد... غلط

است هرکه گوید دل به دل راه دارد... دل من ز غصه خون شد دل او خبر ندارد...